ΘΑ ἜΛΘΕΙ ΚΑΠΟΤΕ Ἡ ΝΥΧΤΑ
Θὰ ἔλθει κάποτε ἡ μέρα...
δὲν θὰ ΄ναι ἡμέρα
νῦχτα θὰ ΄ναι
καὶ μόλις ποὺ τὰ φῶτα
θὰ ἔχουνε ἀνάψει,
ὅπου τὸ μέγα πλῆθος
δὲν θὰ κινηθεῖ μὲ τάξη
γιὰ νὰ διαλυθεῖ ἡσύχως
ἀπ΄ τὴν μεγάλη τὴν πλατεία.
θὰ ἔλθει κάποτε ἡ νύχτα
ὅπου τὸ <<Ζήτω ἡ νίκη>>
τοῦ τελευταίου ὁμιλητῆ
τὸ σύνθημα δὲν πρόκειται νὰ δώσει
νὰ μαζευτοῦν μὲ τάξη
τὰ λάβαρα καὶ οἱ Σημαῖες,
ἀλλὰ ποτάμι ὁρμητικὸ
θὰ ξεχυθεῖ ὁ λαὸς
μιᾶς Ἱστορίας προδομένης
καὶ θρύψαλα θὰ κάνει
μιᾶ πολιτεία σάπια
προδότες γεμάτη καὶ σκουπίδια
΄΄κυρίους΄΄ ἀνήθικους, ὅπου φοράνε
κουστούμια σκούρα καὶ γραβάτες
καὶ θὰ φοράνε τὸ χακὶ
αὐτοὶ ὅπου τὴν πολιτεία θὲ΄ νὰ σώσουν
βαθὺ χακί, μαῦρο σχεδὸν
πιὸ σκοῦρο ἀπὸ αὐτὸ ἑνὸς στρατοῦ
ποὺ ἔχουνε καταντήσει
ἑνὸς καρνάβαλου μιᾶ παντομίμα.
Ν.Γ. Μιχαλολιάκος
Πηγή: <<Αἰχμάλωτος Πολέμου>>, σελὶς 20ή, ἔκδοσις ἰδιωτική.