ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ - 7

ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΝ ΤΩ 2023

Έχοντας εισέλθει τυπικώς εντός της προεκλογικής περιόδου, θα ήθελα να γράψω ένα μικρό σχολιασμό. Προσωπικώς, με αφήνουν παγερώς αδιάφορο οι διάφορες αυτές <<γιορτές>> της κοπροκοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Θεωρώ δε, πως το όποιο αποτέλεσμά ουδεμία διαφορά θα έχει επί τη ζωη μας, όποιος σαλτιμπάγκος και αν εκλεγεί, όποιας χρωματικής αποχρώσεως καπέλο γελωτοποιού και αν είναι πιλοφορημένος -από ρόζ έως και κιτρινομπλέ. Άλλωσθε όπως χαρακτηριστικώς είχε δηλώσει ο Α. Χίτλερ: <<τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν πραγματικές διαφορές μεταξύ τους>>.


Έτσι, η άκρως αντισυνταγματική τροπολογία του γαλάζιου ντάτσουν εν ονόματι <<νέα δημοκρατία>>, θεωρώ πως εν τω βάθει χρόνω, θα εποφελήσει το Λαϊκο Εθνικιστικό Κίνημα δίδωντας χρόνο δια περεταίρω συλογισμό και ανασύνσταξις, καθώς και περί της τοποθετήσεως αλλα και σφυρηλατήσεως  ισχυρών δομών περί της μελλοντικής μας επιστροφής. Όχι όμως εν τα λιπαρά και διαφθορέα κοινοβουλευτικά έδρανα, αλλά εν τοις δρόμοις και εν τοις πεζοδρομίοις εκεί όπου οι αγωνιστές χύνουν το αίμα τους περί της Αιωνίου Ιδέας!


Μιάς Ιδέας όπου ξεκινά απο τα χρόνια της Σπαρτιατικής πολιτείας και του Πλατωνισμού, φθάνοντας στον αναθεμελιωτή με έδρα την Πελοπόννησο -εν τω Δεκάτω Πέμπτω Αιώνι- του εθνοφυλετισμού Πλήθωνα Γεμιστό, και έπειτα στις εθνοφυλετικές επαναστάσεις των ετών 1453-1821. Διά να καταλήξει τελικώς στον σύγχρονο θεμελιωτή  εν τω Εικοστώ Αιώνι, οραματιστή ενός αληθώς αδελφομένου -καί όχι ομογενοποιημένου- Ευρωπαϊκού και συνάμα ολοκλήρου κόσμου, Α. Χίτλερ.


Εκλογές 2023, η γιορτή της δημοκρατίας ''μας''!



''ΝΤΑΤΣΟΥΝ'', ''ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΑ'', ΚΑΙ ΓΥΦΤΙΑ

Αυτό όπου προκαλεί περισσοτέρως τον γέλωτα, είναι πως κάποιοι συμπολίτες μας οι οποίοι όχι απλώς έχουν τα θράσος να δηλώνουν Ελλήνες (αλλά και <<ΕΛΛΗΝΕΣ>>... ομιλούμε διά την έμπνευση περί ονοματοδοσίας του Αιώνος...), οι οποίοι όχι απλώς διεκδικούν τα πρωτεία, περί τώ όρω, αλλά και την αποκλειστικότητα, παραπέμπουν τελικώς σε υποανάπτυκτους χειρίστου ίδους φυλής τύπου: <<Ρομά>> -αλλά ίσως και κάτι χειρότεροι εκ αυτών. 


Έτσι λοιπόν, μιμούμενοι στην αρχιτεκτονική τούς προγενέστερους τους, και άλλοι <<δελφίνοι>> του <<χώρου>> ευρέθησαν επί τω προσκυνίω διεκδικώντας και αυτοί το δικαίωμα να κτίσουν τα ''παραπήγματα'' τους επί τω οικοπέδω όπου ονομάζεται: <<''πατριωτικό''>>. Αν μη τι άλλο, στις φετινές εκλογές <<θα γελάσουμε δια τις ψυχές μας>>.


Μέλη ''εθνικού'' κόμματος εν ταις στιγμαις ελληνοφροσύνης. Μάλλον πρέπει να έχουν υπάρξει πολλές έως τώρα...


ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΙ;

Αγαπητοί Συναγωνιστές και αναγνώστες, αυτό το ερώτημα θα πρέπει να το απευθύνουμε όλοι στους διαφόρους τυχάρπαστους υποψηφίους κατασκευαστές ''εθνικών'' ''παραπηγμάτων'' και νύν οδηγών ''εθνικών'' ''ντάτσουν''. Και μετά τις εκλογές τί;;; Τί θα κάνετε ρε καθίκια; 


Η απάντησις ολίγον γνωστή. Αν εκλεγούν, θα την λουφάξουν και θα σιτίζονται εκ του <<κρατικού μαμωνά>> ωσάν πιστοί κιπαφόροι -ως σονούπω επί αυτή τη περιπτώσει όχι πλέον ώς <<ωσάν>>. Αν δεν εκλεγούν, θα <<διαλυθούν είς τα εξ ών συνετέθη>>, με τους διαφόρους νύν οδηγούς τών ''ντάτσουν'' όπου είναι επιβιβαζομένοι, να τα εγκαταλείπουν πρώτοι περί τοις σωτηρίοις των, δηλαδή περί τού <<ευατούλη>> τους -όπου είναι το μόνο που μετρά για τέτοιας ''διεθνούς εμβέλειας'' ''ηγέτες''-, αναζητώντας ωσάν πεινασμένα κτήνη ασφάλεια και θαλπωρή εντός ενός μεγάλου, ευρύχωρου, γαλάζιας χρωματικής αποχρώσεως ''ντάτσουν''. Αλλά συνάμα και εντός έτοιμων, στερεών, χιλιοδοκιμασμένων στα πάθη και στις κακουχίες τού χρόνου, ''παραπηγμάτων'' γειτνιαζόντων με το προαναφερθέν <<''πατριωτικό'' οικόπεδο>>.


Άνετο ''ντάτσουν''. Χωρά όλους τους αποστάσες...



*  *  *



ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΛΗΘΩΝ ΓΕΜΙΣΤΟΣ - Ο ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ο Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός, υπήρξε επί τη ουσία ένας οραματιστής ενός μεσαιωνικού, Ελληνικού Εθνικού Σοσιαλιστικού κράτους, με έδρα το προϋπάρχον ημιαυτόνομο <<Δεσποτάτο του Μωρέως>>, με έδρα τον Μυστρά. (έτος ιδρύσεως του Δεσποτάτου περί τα μέσα εν τω Δεκάτω Τρίτω Αιώνι, μετά την επανίδρυση της <<Βυζαντινής>>, το ορθότερο <<Ελληνορωμαϊκής Αυτοκρατορίας>>, ύστερερα εκ της παραχωρήσεως του υπάρχοντος Γαλλικού <<Πριγκιπάτου του Μορέως>>). 


Ο Γάλλος βυζαντινολόγος Σάρλ Ντήλ σχολιάζει χαρακτηριστικώς περί της εποχής, μιάς εποχής όπου δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η ιδέα της φυλής και του Ελληνισμού είχε παραμελησθεί -και κατά πολλές Ιστορικές στιγμές και εκδιωχθεί!- εμπρός τού <<Ρωμαϊσμού>> -κάτι ωσάν <<Αμερικανισμού>> εν συγκρίσει σήμερον.

<<Ενώ η Κωνσταντινούπολη εξασθενεί και πέφτει, ένα έλληνικό κράτος προσπαθεί να γεννηθεί στον Μορέα. Και όσο και αν φαίνονται μάταιες οι προσπάθειες αυτές και όσο ευσεβείς και αν ήταν αυτοί οι πόθοι, εν τούτοις, η αναζωογόνηση τής συνειδήσεως του Ελληνισμού και η αφανής προετοιμασία γιά ένα καλύτερο μέλλον, αποτελούν ένα από τα πιό ενδιαφέροντα και αξιόλογα φαινόμενα της Βυζαντινής Ιστορίας>>.{1} 
Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός.


Δεσμεύομαι πως θα επακολουθήσει εκτενέστερο αυτελές άρθρο περί του άκρως ενδιαφέροντος θέματος, καθώς <<θα ήταν κρίμα>> απλώς να αναλυθεί ως παράρτημα εν τη μονίμη στήλη <<<Σκόρπιες σκέψεις περί των ημερών>>, μιάς στήλης όπου δυστηχώς πρέπει να γράφονται έν αυτη σχετικώς με τις ημέρες μας, όπου είναι άκρως ανιαρές!




Μάξιμος Ιωαννίδης




ΒΙΒΛΙΟΓΑΦΙΑ
{1} Πηγή Α.Α. Βασίλιεφ, <<Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας>>, εκδόσεις <<Πάπυρος>>, Τόμος Β, σελίς 350, 3ή  παράγραφος.