ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΙΣΤΟΙ

O τελευταῖοι πιστοὶ τοῦ Λαϊκοῦ Ἐθνικισμοῦ ἐν τῇ ἐποχῇ αὐτῇ εὐρίσκοντο ἐπὶ τῷ στόχαστρῳ τῶν κρατικῶν δυνάμεων ἐκ ἑνὸς κράτους ἐν ὀνόματι Ἑλληνικοῦ -κατὰ οὐσίᾳ κατάστηματος πολυεθνικῶν ἀνωνύμων ἐταιριῶν-, μὲ τὶς ἀντίστοιχες μαριονέτες σὲ ῥόλους πρωθυπουργικούς. Τὸ κράτος αὐτό, ἔστησε καὶ τὴ γνωστὴ ''δίκη'' παρωδία -σοβιετικοῦ τύπου-, ὅπου θὰ ἦταν μεγίστη προσβολὴ πρὸς τὶς χῶρες τὶς Κεντρικῆς Ἀφρικῆς νὰ σχολιάσουμε πὼς ἦτο παρομοῖα μὲ δικὲς τούς. Τὸ ἀποτέλεσμα γνωστό Ἠγέτης μας Ν.Γ. Μιχαλολιάκος καθὼς και πληθώρα Συναγωνιστῶν μας, δέσμιοι.




Πίναξ ἀνωνύμου καλλιτέχνιδος, τιμῆς ἔννεκεν πρὸς τὸν πολιτικὸ κρατούμενο Ν.Γ. Μιχαλολιάκο.

λλὰ ἐν τῷ διωγμῷ αὐτῷ, λαμβάνουν μέρος καὶ οἱ παρακρατικὲς δυνάμεις αὐτοῦ τοῦ κράτους. Καὶ ἀναφέρομαι ἀσφαλῶς στοὺς ζουγκλοκανιβάλους, ὑπανθρώπους, ἀνάνδρους τῆς  ριστερίλας-σαπίλας-σκατίλας. Ἄξιοι πολιτικοὶ ἀπόγονοι λαμπρῶν τεράτων τοῦ παρελθόντος, ὅπως λόγῳ χάριτι τοῦ ὀμοφυλοφίλου-παιδοφίλου, σοδομαζοχιστοῦ, ἀρχικανιβαλικοῦ μιάσματος: Ἄρεως Βελουχιώτη -γνωστοῦ καὶ ὡς: <<Κλάρα>>, ἢ <<Μιζέρια>>, ἢ <<Δηλωσία>>, ἢ <<Σουλτάνα>>...

ριστερίλα-σαπίλα-σκατίλα.


Ὑπάθρωποι τῆς ριστερίλας-σαπίλας-σκατίλας.
  ἐπὶ τῷ ζουγκλικῷ ἔργῳ.

Τὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ αὐτὲς τὶς παρακρατικὲς δυνάμεις -ὅπου λειτουργοῦν πάντοτε ὑπὸ τὴν ἄνοχὴ καὶ πολλὲς φορὲς ὑπὸ τὴν προστασία τῶν νομίμων κρατικῶν δυνάμεων- ἐπίσης γνωστὰ μὲ νωπὰ ἀκόμα τὰ αἵματα τῶν λιονταροψύχων Συναγωνιστῶν μας: Γεργίου καὶ Ἔμανουήλ. Καὶ ἂν οἱ κρατικοὶ ὑθίνοντες θεωροῦν πὼς ψεύδομαι, ἂς μοῦ ἀπαντήσουν ἐπὶ τούτῳ: γιατί τὰ ἄνθρωποιδὴ ὅπου ἐδολοφόνησαν τοὺς Συναγωνιστὲς μας παραμένουν ἔως καὶ σήμερα ἀσύληπτα; Καὶ πῶς γίνεται νὰ ἀποστέλουν μετέπιτα ἀνακοίνωση ἀναλήψεως εὐθήνης στὸ γνωστὸ χαβουζο-ἱστότοπο τους, ἐν ὀνόματι <<Ἰντιμίντια>> -ἢ Χαβουζομίντια- καὶ νὰ μὴν ἐντοπίζονται ἠλεκτρονικῶς;

Κάποτε ἴσως κάποιος γράψει: Ὤ ξένε διαβάτη, σὰν πᾶς πρὸς τὴν ὑπόλοιπη Πατρίδα, πὲς τους, πὼς ἐδ μᾶς εἶδες νεκρούς, ὡς πιστος στὶς προσταγὲς τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς.


Παρακρατικοὶ ὁπλοφόροι ''παρελαύνουν'' ἐν Ἐξαρχείοις. Γιὰ ποιό λόγο ἄραγε πληρώνει ὁ Ἑλλληνικὸς Λαὸς τὴν ἀστυνομία;

λλὰ καὶ τὰ κορμιὰ μας, γεμάτα ἀπὸ τὶς οὐλὲς ὅπου μᾶς ἄφισαν οἱ θρασύδειλες ἐνέδρες τῶν ἀνθρωπίδων τῆς ἀριστερίλας. Τὰ ὀχήματα μας; πυρπολυμένα πολλάκις. Ἡ Πίστις μας ὅμως, δὲν ἦτο ποτὲ ἱσχυροτέρα!



τσι λοιπὸν ἡ ἀπόφασις περὶ ὁλοκληρωτικοῦ ἀγῶνος θεωρῶ πὼς εἶναι μονόδρομος. Ἑνὸς ἀνενδότου καὶ λυσαλέου Ἀγώνος ὑπὲρ τῇ σωτηρίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς ἐν τῷ ἅρματι τοῦ Λαϊκοῦ Ἐθνικισμοῦ.  Μελανὴ κοιλὶς ἐν τῇ Ἱστορίᾳ ἀλλὰ καὶ αἰωνία κατάρα ἂν δὲν τὸ πράξουμε.





ως τὴν τελικὴ μας ἐπικράτηση ἢ τὸν ὁλικὸ μας ἀφανισμὸ - <<ὅποιος θέλει νὰ ζήσει ἂς πολεμήσει>>,

 Μάξιμος ‘Ιωαννίδης