<<Ἡ κωδικοποιημένη ''ἱστορία'' λειτουργοῦσε ἀπλῶς σὰν φύλλο
συκῆς τῶν ἐκάστοτε κρατούντων. Ταυτόχρονα τοὺς πρόσφερνε ἄθφονα προσχήματα γιὰ
νὰ καθαγιάζουν τὴν ὅποια κρατικὴ δολοφονικότητα. Κατὰ συνέπεια ἐπρόκειτο γιὰ βάρβαρα
πλαστογραφημένη ''ἱστορία''. Τὰ διάφορα κομμάτια της εἶχαν στηθεῖ ἔτσι, ὥστε νὰ
δικιολογοῦν τὴν ὅποια νικήτρια ἄρχουσα φάρα>>.{1}
Νικόλαος Βεργίδης
Μακρὰ ἡ ἱστορία τῶν ἐν Ἑλλάδι κακοποιῶν ''ἔθναρχῶν'' (ἀξίων ἀνταγωνιστῶν ἐπὶ τοῦ ἐγκλήματος ἔναντι τῶν: Καμόρα, Γιαγκούζα, Μάφια) δυναστεύουν καὶ κακοποιοῦν τὴν Ἑλλάδα μας ἔτη πολλά. Ἀλλὰ ἔτι περισσότερο κακοποιοῦν τοὺς πρωαιωνίους κατοίκους αὐτοῦ τοῦ ''οἰκοπέδου'', τοὺς Ἕλληνες. Ἄς ἐξετάσουμε μιᾶ λίαν σύντομη ἱστορικὴ ἀναφορὰ σὲ ἕνα ἐκ τῶν πεπραγμένων τους, δηλαδὴ τὸ ὀρθότερο: ἕνα ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου τους.
Ἐν τῇ 25ῃ Σεπτεμβρίῳ τῷ 1916 ὁ Μπενὺ Σελὸν -κατὰ κόσμο: Ἐλευθέριος Βενιζέλος-{2} μὴ σεβόμενος οὔτε τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτὸ ὅταν παραιτήθηκε ἐκ τῆς πρωθυπουργίας τῇ 7ῃ Μαρτίῳ 1915, ἀλλὰ καὶ μὴ σεβόμενος οὔτε τῆς μεταβατικῆς κοθόλα νομίμου κυβερνήσεως τοῦ Ἀλεξάνδρου Ζαΐμη -προσωρινῆς κυβερνήσεως ἕως ὄτου τῶν ἐκλογῶν ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ''μέγας δημοκράτης'' ἀπεῖχε- καταλαμβάνει πραξικοπηματικῶς τὴν πόλη τῆς Θεσσαλονίκης τῇ 25ῃ Σεπτεμβρίῳ 1916, ἐγκαθιδρύοντας παρανόμως ψευτοκυβέρνησις ἀλλὰ καὶ διχοτομῶντας πρακτικῶς τὴν Ἑλλάδα σὲ δύο τεμάχια. Μαζὶ του εἶχε τούς: Δαγκλῆ καὶ Κουντουριώτη, ὅπου ἀποτέλεσαν ὅλοι μαζὶ τοὺς ἠγέτες τοῦ ἐγκλήματος -λεγομένη: <<τριανδρίς>>-, κατὰ αὐτούς: <<Κίνημα Ἐθνικῆς Ἀμύνης (!)>>.
Ἡ <<τριανδρὶς>> τοῦ ἐγκλήματος. Ἐκ ἀριστερὰ πρὸς δεξιά: Παναγιώτης Δαγκλῆς, Ἐλευθέριος Βενιζέλος (Μπενὺ Σελόν), Παύλος Κουντουριώτης.
Ἡ δικαιολογία τῶν πεπραγμένων τους ἦταν πὼς ἡ Ἑλλὰς ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ εἰσέλθει ἐν τῷ σφαγείῳ τοῦ Α' Παγκοσμίου πολέμου, παρὰ τῷ πλευρῷ τῆς <<Ἐγκαρδίου Συνεννοήσεως>>: <<Ἀντάντ>>. Ἄλλωσθε, ὅπως κατανοοῦμε εὐθὺς ἀμέσως, ἐκτελοῦσαν ἐντολὲς ἄλλων, καὶ ἀσφαλῶς καὶ πάντοτε διὰ ἄλλων ''πλατῶν''.
Τὸ σφαγεῖο τοῦ Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ἡ Ἑλλὰς ἐρίφθει ἐν αὐτῷ ἔννεκα Βενιζέλῳ χωρὶς καμμία οὐσιαστικὴ ἐγγύησις περὶ μελλοντικοῦ κέρδους της.{3}
Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἐπὶ τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσῃ -περὶ ''πλατῶν''- ἐκ τῆς εἰσβολῆς μετέπιτα τῶν Γαλλικῶν ἐκστρατευτικῶν στρατευμάτων ὑπὸ τοῦ Γάλλου Στρατηγοῦ Μορὶς Σαράιγ τῇ 18ῃ Νοεμβρίῳ 1916 ἐν Ἀθήναις, καθὼς καὶ ὁ δολοφονικὸς ναυτικὸς ἀποκλεισμὸς μὲ τὴν ἀναμενομένη ἐπισιτιστικὴ κρίση ὑπὸ τοῦ Γάλλου Ναυάρχου Νταρτὶζ ντὶ Φουρνὲ -λεγόμενα: <<Νοεμβριανά>>-, μὲ σκοπὸ τὴν καθέρεση τῆς νομίμου μεταβατικῆς κυβερνήσεως καὶ ἔξωσις τοῦ μοναδικοῦ οὐσιαστικοῦ ἐμποδίου τῆς παρανόμου ψευτοκυβερνήσεως Βενιζέλου καὶ τῶν κινηματιῶν του, τοῦ ἀπελευθερωτοῦ τῆς μισῆς Ἑλλάδος κατὰ τῶν νικηφόρων βαλκανικῶν πολέμων ἐν ἔτει 1912-1913: Bασιλέως Κωνσταντίνου ΙΒ'.
Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ΙΒ' - τὸ μοναδικὸ ἐμπόδιο τοῦ Βενιζέλου καὶ τῆς συμμορίας του.
Κάτωθι ὁ συνταγματάρχης Γεώργιος Μπαϊρακτάρης -ὅπου διενήργησε μετέπιτα ἔνορκη ἀνάκριση περὶ τῶν βενιζελικῶν ἐγκλημάτων-, μᾶς περιγράφει τὶς σκηνὲς ζουγκλικῆς ἀγριώτητος ὑπὸ τῶν βενιζελικῶν τεράτων καὶ τῶν Γάλλων προστατῶν τους, στὴν προσπάθεια τους περὶ βιαίας στρατολογήσεως τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἑλλάδος κυρίως, μὲ σκοπὸ νὰ τοὺς ρίξουν στὴ ''μηχανὴ τοῦ κιμᾶ'' τοῦ Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ὅπως προαναφέραμε πρὸς τέρψιν τῆς Ἐγκαρδίου Συνεννοήσεως! Ἀλλὰ καὶ μὲ σκοπὸ τὴν τρομοκράτηση τῶν πιστῶν Ἑλλήνων ἔναντι τῆς νομίμου κυβερνήσεως τῶν Ἀθηνῶν -καθὼς καὶ τοῦ Βασιλέως.
Ἐφημερὶς περὶ τῶν <<Νοεμβριανῶν>>.
<< Ἡ Χαλκιδικὴ ἐπέπρωτο νὰ δεχθῆ βαρυτέραν καὶ ἀγριωτέραν τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἐκ θεσσαλονίκης ὀρμηθεισῶν ὀρδῶν τοῦ βενιζελισμοῦ. Γυναῖκες καὶ νεάνιδες ἐβιάσθησαν κατὰ πρωτοφανῆ τρόπον ὑπὸ τῶν ἀμυνιτῶν, οἵτινες καὶ μετέδωσαν εἰς αὐτὰς μολυσματικὰς νόσους. Ἕλληνες διαθέσαντες ἄθφονον αἷμα καὶ χρῆμα κατὰ τὸν ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα τοῦ 1912-13, τώρα καθυβριζόμενοι, φυλακιζόμενοι καὶ δερόμενοι ἀνηλεέστερον τῶν κτηνῶν ἐδοκίμασαν ἀληθινὰ μαρτύρια ἐκ μέρους τῶν ἀποσπασμάτων τῆς ''τριανδρίας'' τοῦ Βενιζέλου. Γέροντες ἀπηγχονίσθησαν, χωρία ἐπυρπολήθησαν, δημόσια ταμεῖα ἐλεηλατήθησαν, περιουσίαι ἡρπάγησαν καὶ ἡ μῆνις τῶν ἐπιδρομέων ἐστράφη ἀκόμη καὶ κατὰ τῶν ἀψύχων. Ἡ Χαλκιδικὴ ἐπὶ ἡμέρας παρουσίαζεν ὄψιν κατεστραμμένης Βαβυλῶνος θρηνούσης ἐπὶ τῶν ἐρειπίων της>>.{4}
Ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης μετὰ τῆς ἐπικρατήσεως τῶν βενιζελικῶν ὀρδῶν.
Ἀλλὰ ἄκρως ἀποκαλυπτικὸς εἶναι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Μορὶς Σαράιγ. Παραθέτουμε αὐτουσίως ἄρθρο του περὶ τῆς καταναγκαστικῆς παρανόμου στρατεύσεως -ὁποιαδήποτε ὁμοιότης μὲ κομμουνιστικὰ κατορθώματα τύπου ἐὰμ-ἐλᾶς τελείως συμπτωματική:
<< Ὁ Βενιζέλος σὰν νέος Σίσυφος προσπαθοῦσε κάθε μέρα νὰ φέρει στὸ τέρμα τὸν ἐπιστρατευτικὸ του βράχο, ποὺ κυλοῦσε συνεχῶς πρὸς τὰ πίσω. Ἀλήθεια πόσα χωριὰ χρειάστηκε νὰ ζώσουμε γιὰ νὰ μᾶς δώσουν ἄντρες; Πόσοι πυροβολισμοὶ χρειάστηκαν, νὰ ἀνταλλαγοῦν στὴ Χαλκιδικὴ καὶ πόσοι φόνοι ἐκτελέστηκαν, γιὰ νὰ ἐμποδιστοῦν οἱ ἔφεδροι νὰ λιποτακτοῦν ἀπὸ τὴ θάλασσα ἢ διὰ μέσου τῶν δασῶν; Πόσοι ἀνυπότακτοι ἢ λιποτάκτες φιλοξενοῦνταν στὰ μοναστήρια τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Μὲ πολὺ κόπο συγκρατούσαμε τὶς βενιζελικὲς μονάδες, στὶς ὁποῖες χορηγούσαμε τρόφιμα, χρήματα, ὁπλισμὸ καὶ ρουχισμό>>.{5}
Καὶ ἄλλα ''λαμπρὰ'' ταρατουργήματα διαπράχθησαν ὑπὸ τῶν βενιζελικῶν ὀρδῶν. Ὁ Γεώργιος Κονδύλης στὸ χωρίο Γαλάτιστα ἐκτελεῖ εἴκοσι Ἕλληνες πιστοὺς στὴν κυβέρνηση τῶν Ἀθηνῶν.{6}
Εἰσβολὴ Γαλλικῶν στρατευμάτων τῇ 18ῃ Νοεμβρίῳ 1916 ἐν Ἀθήναις κατόπιν προσκλήσεως των, ὑπὸ τοῦ ''ἐθνάρχου'' Βενιζέλου!
Βενιζελικὰ κτήνη ὅπως: Ρέντης, Κοντοσίνης, Πολυμενάκης, Ἀναγνωστόπουλος, Παύλος Γύπαρης -μετέπειτα ἐπεικεφαλῆς ἀναλόγων συμμοριῶν ὑπευθήνων τῆς ἀνάνδρου δολοφονίας τοῦ Ἴωνος Δραγούμη-, ἐκτελοῦν ἀφοῦ πρώτα βασανίσουν σαδιστικῶς ἀπὸ ἀνηλίκους, ὥς ἠλικιωμένους καὶ ἐγγύους! {7}
Ὁ Γάλλος Στρατηγὸς Μορὶς Σαράιγ επικεφαλῆς τῶν ἐκστρατευτικῶν στρατευμάτων κατοχῆς, παρακολουθεῖ τὴν παρέλαση τῶν στρατευμάτων του, ἐν Θεσσαλονίκῃ τῷ 1916.
Ἀλλὰ καὶ τὸ κατοχικὸ ἐκστρατευτικὸ σῶμα τοῦ Γαλλικοῦ Στρατοῦ ἐνήργησε ἐξίσου τερατουργηματικῶς. Συγκεκριμένως, στρατευμένοι Σενεγαλέζοι ἀνθρωποφάγοι ἕψησαν ἐν φούρνῳ καὶ ἐν συνεχείᾳ γευμάτησαν μὲ τὸ βρέφος τοῦ Γεωργίου Μυλωνάκη.{8}
Σενεγαλέζος (δεξιὰ) τοῦ Γαλλικοῦ ἐκστρατευτικοῦ σώματος ἐν Θεσσαλονίκῃ τῷ 1916.
Οἱ Γάλλοι στρατιῶτες, ἐκτὸς ἐκ τῶν ἐπὶ κυριολεξίᾳ κανιβαλικῶν των ἐπιδόσεων, ἐλειτούργησαν καὶ ὡς βέβηλοι, ἀσεβῆς καὶ πλατσικολόγοι. Συγκεκριμένως, στὴ Μονὴ Ἰσδανίου ἐν Σέρβιᾳ, εἰσβάλλουν καὶ ἀποκλέπτουν ὅλα τὰ πολύτιμα ἀντικείμενα τῆς Μονῆς. Στὶς ἀναμενόμενες διαμαρτυρίες τῶν ἱερομονάχων, οἱ Γάλλοι καλεσμένοι τοῦ <<ὑπὸ ἀριθμὸ ἕνα ''ἐθνάρχου''>> Βενιζέλου (δυστηχῶς ὑπάρχει καὶ ὑπὸ ἀριθμὸ δύο...), ἀπαντοῦν μὲ ἀπειλὲς περὶ μαζικῶν ἐκτελέσεων. Ἀκόμη καὶ τοῦ ἑβδομηντάχρονου ἡγουμένου Καλλινίκου καὶ τῆς ἐνενηντατριάχρονου μητέρας του.{9}
''Ἐθνάρχης''; ἀδριάντας στὴ βουλὴ μὲ αὐτόν; ἄεροδρόμιο μὲ τὸ ὄνομα του; Γιατὶ ὄχι λοιπὸν καὶ ἕνα αεροδρόμιο μὲ τὸ βδελυρὸ ὄνομα τοῦ Χαριλάου Φλωράκη; Γιατὶ ὄχι καὶ ἀυτὸς ''εθνάρχης''; Ἄφοῦ ὅπως ἐξετάσαμε παραπάνω, βασικὸ κριτήριο ἐν Ἑλλάδι περὶ ἐθναρχοποιήσεως κάποιου, εἶναι τὸ ἔγκλημα! Δύσμοιρη Πατρίς, θῦμα τῶν κακοποιῶν-''ἔθναρχῶν'' σου!
Μάξιμος Ἰωαννίδης
* * *
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
<<Πόσα τσέπωσε>> ὁ Μπενὺ Σελὸν γιὰ τὸ πραξικόπημα τῷ 1916;
➢ Ὡς γνήσιος <<ὑπὸ ἀριθμὸ ἕνα ''ἐθνάρχης''>>, ὁ Βενιζέλος (ἤ Μπενὺ Σελὸν) χρηματοδοτήθηκε ἐκ δύο πηγῶν ξένης χρηματοδοτήσεως -χαρακτηριστικὸ γνώρισμα ὅλων τῶν ἑλληνοφόνων ''ἐθναρχῶν''- : Ἐκ Γαλλίας και ἐκ Ἀγγγλίας.
Ἐκ Γαλλίας ὁ ''ἐθνάρχης'' ἔλαβε μόλις τὸ ποσὸ τῶν 8.000.000 Φράγκων.{10}
Ἐκ Ἀγγλίας μόλις τὶς 10.400.000 Λίρες Στερλίνες.{11}
Χαρακτηριστικὸς ἕλληνόφωνος ''ἐθνάρχης''!
Ὁ <<ὑπὸ ἀριθμὸ ἕνα ''ἐθνάρχης''>> γιὰ τὸν Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ
➢ <<Ὁ Μουσταφὰ Κεμὰλ Πασάς, Πρόεδρος τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνέβαλε τόσο πολύτιμα στὴν εἰρήνη. Ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ἑλληνικῆς κυβέρνησης ἔχω τὴν τιμὴ νὰ προτείνω τὴν ὑποψηφιότητα τοῦ Μουσταφᾶ Κεμὰλ γιὰ τὴ μοναδικὴ τιμὴ τοῦ Βραβείου Νομπὲλ γιὰ τὴν Εἰρήνη>>.{12}
Ρητορικὴ ἐρώτησις: ἐθνάρχης τῆς Ἑλλάδος ἢ τῆς Τουρκίας;
Ἔ ῥὲ εἰρήνη... <<νὰ φᾶνε καὶ οἱ κότες>>...
* * *
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ-ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
{1} Νικολάου Βεργίδη, <<Οἱ Μιγάδες τῆς νεοελληνικῆς ἱστορίας>>, ἐκδόσεις <<Arcadia>>, σελὶς 71, τελευταία παράγραφος.
{2} Βλέπε περὶ τῆς καταγωγῆς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου: Κωνσταντίνου N. Μπαρμπῆ, <<Ἐλ. Βενιζέλος <<ἐθνάρχης>> ἢ ἐθνικὸς ὀλετήρας>>, ἐκδόσεις <<Πελασγός>>, σελὶς 20, τελευταία παράγραφος.
{3} Κωνσταντίνου Ν. Μπαρμπῆ, <<Τσακάλια καὶ ὕαινες τῆς ἐλληνικῆς πολιτικῆς - Β΄ Τόμος>>, Ἐκδόσεις <<Κάδμος>>, σελὶς 188, 5ὴ παράγραφος.
{4} Ὅπως παραπάνω, σελὶς 254, 3ὴ παράγραφος.
{5} Ἄρθρο του ἐν τῇ ἐφιμερίδι <<Revue Parisienne>>, τῇ 15ῃ Δεκεμβρίῳ τῷ 1919. Πηγή: Ὅπως παραπάνω σελὶς 252, 5ὴ παράγραφος.
{6} Κωνσταντίνου Ν. Μπαρμπῆ, <<Τσακάλια καὶ ὕαινες τῆς ἐλληνικῆς πολιτικῆς - Β΄ Τόμος>>, Ἐκδόσεις <<Κάδμος>>, σελὶς 253, προτελευταία παράγραφος.
{7} Ὅπως παραπάνω σελὶς 253, τελευταία παράγραφος.
{8} Ὅπως παραπάνω σελὶς 254, πρώτη παράγραφος.
{9} Ὅπως παραπάνω σελὶς 254 τελευταία παράγραφος.
{10} Ἀναφέρεται ἐν τηλεγραφήματι -τῇ 21ῃ Φεβρουαρίῳ- τοῦ ἐν Ἑλλάδι τῷ 1916 Ρῶσου πρεσβευτοῦ Ἐλὶμ Ντεμίντοφ πρὸς τὴν προϊσταμένη του ἀρχή. Ἐπίσης τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ Ρῶσος πρεσβευτὴς ἐν Παρισίοις Ἰζβόλσκι, καὶ αὐτὸς ἐν τηλεγραφήματι του -τῇ 16ῃ Σεπτεμβρίῳ 1916- πρὸς τὴν προϊσταμένη του ἀρχή. Πηγή: Κωνσταντίνου Ν. Μπαρμπῆ, <<Τσακάλια καὶ ὕαινες τῆς ἐλληνικῆς πολιτικῆς - Β΄ Τόμος>>, Ἐκδόσεις <<Κάδμος>>, σελὶς 251, 2ὴ παράγραφος.
{11} Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων, τόμος 87, κεφάλαιο 1550/25 -11-1916. Καὶ φάκελοι τοῦ Φόρεϊν Ὄφις, F.O. 371/6096 καὶ F.O. 371/20389. Πηγή: Ὅπως παραπάνω.
{12} Κωνσταντίνου N. Μπαρμπῆ, <<Ἐλ. Βενιζέλος <<ἐθνάρχης>> ἢ ἐθνικὸς ὀλετήρας>>, ἐκδόσεις <<Πελασγός>>, ὀπισφόφυλλο.
Οἱ φωτογραφίες: 4ή, 5ή, 6ή, 7ὴ πάρθηκαν ἐκ τοῦ Πονήματος τοῦ Κωνσταντίνου Ν. Μπαρμπῆ, <<Τσακάλια καὶ ὕαινες τῆς ἐλληνικῆς πολιτικῆς - Β΄ Τόμος>>, Ἐκδόσεις <<Κάδμος>>. Ἡ 8ὴ ἐκ τοῦ Πονήματος τοῦ Γεωργίου Κουφογιώργη, <<Λεγεώνα τῶν Ξένων>>, Ἐκδόσεις <<Γνώμων Ἐκδοτική>>. Οἱ ὑπόλοιπες κυκλοφοροῦν ἐλευθέρως διὰ μέσῳ διαδικτύῳ.
