ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ

Αν και λίγο εξωπραγματικός ο τίτλος για χώρες με παρελθόν και ιστορία, αλλά όταν πρόκειται για την πρώην Ελλάδα αυτό είναι το φυσιολογικό. Τρέφει στα σπλάχνα της τόση ανθελληνική σαβούρα που είναι απότοκoν του μίσους κατά του ιδίου του εαυτού μας, που όσα μέσα και ψυχικές δυνάμεις και αν διαθέτει κάνεις είναι αδύνατον να καταπολεμήσει το μένος των λαφυραγωγών του εθνικισμού και της φιλοπατρίας όσων πλέον Ελλήνων έχουν απομείνει στον δύσμοιρο ετούτο τόπο.


 

και το χειρότερο όλων είναι ότι η εθνοφθορά γίνεται πλέον με πούστικους και μοντέρνους τρόπους που δεν προκαλούν την υποψία στους ανυποψίαστους πολίτες. Ας αναφέρουμε κάποια μικρά δείγματα για να γίνει κατανοητός ο τρόπος και ο σκοπός που έχουμε αφήσει περιθώριο να δρουν οι ερπετοεϊδείς μέσα στην καθημαγμένη χώρα. Χωρίς να πιάσω απ’ αρχής τα ανθελληνικά σχέδια τους ελπίζω με λίγα λογία να γίνω επαρκώς κατανοητός. 


κατ’ αρχήν κάτω από σωρεία χυδαίων δικαιολογιών άρχισαν να μπουκώνουν την χώρα με κάθε λογής αλλοδαπά σκουπίδια: αυτό βέβαια με βοήθησε να καταλάβω σε βάθος τί εστί  <<πας μη Έλλην βάρβαρος>>. Αφού βέβαια πρωτίστως ο τότε νεοφώτιστος νανονεοδημοκράτης άνοιξε την φάμπρικα να έρχονται Αλβανά ζητιανοκλεφτρόνια και αλλά εδέσματα της ''πατριωτικής'' παρανομίας. Ήταν μια καλή αρχή για το σημερινό κατάντημα της χώρας. Ποιος να το φανταζόταν ότι θα είχε τόση επιτυχία το λαμπρό παράδειγμα του γραικύλου, τον οποίον σιχαίνομαι και να τον αναφέρω. Και ως είναι φυσικό έκτοτε η εισροή λαθρομανιακών όχι δεν σταμάτησε, αλλά συνεχίζεται με αμείωτο ζήλον και με την αρωγή όλων όσων υπάρχουν που μπορούν να βάλουν ένα χεράκι στο ξεχαρβάλωμα της πατρίδας. Και ένα λαμπρό δείγμα και παράδειγμα εκτός των άλλων είναι η απονομή της ιθαγένειας προς ό,τι λαμπρό ταλέντο φυλάκων και άλλων σωφρονιστικών ιδρυμάτων, τόσον εδώ όσον και στην αλλοδαπή.




και στην συνέχεια αυτά τα σπαράγματα εθνικισμού θα φέρουν κι άλλους συμπατριώτες τους από τις εθνικές τους γιάφκες ούτως ώστε να γεμίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα στρατόπεδα με σχηματισμούς της παλάμης εθνικιστικών αετών! (Αλβανών σε στρατόπεδα). 


Όσο για τις δικές μας τις παλάμες εμείς τις έχουμε αλλού απασχολημένες. Και ο μαστισμός της υπογεννητικότητας αφ’ ενός και η συνεχής εισροή λάθρο είναι θέμα χρόνου πότε θα φέρει πληθυσμιακή ώσμωση, οπότε μετά κατά κάποιο τρόπο θα ξενοιάσουμε από την φροντίδα της πατρίδας. 



Ποιάς πατρίδας; αυτό το δικαίωμα στο μέλλον θα ανήκει στους νέους εποίκους που θα μας καταλάβουν αρχίζοντας μάλιστα με τον πιο επίσημο τρόπο από την βουλή, με τους ήδη υφιστάμενους νόμους περί πλειοψηφίας. Οπότε εσύ Έλληνα παραγκωνισμένος δεν είναι ανάγκη να υπερηφανεύεσαι για τίποτα, οπότε μάνι-μάνι απαλλάσσεσαι από παρελάσεις, εθνικές επετείους, θρησκευτικές εορτές και όποια έθιμα χαρακτήριζαν κάποτε την βιωματική σου παρουσία. 


Οπότε τί την χρειάζεσαι την υπερηφάνεια; άσε που θα έχουν φροντίσει οι νέοι ιδιοκτήτες να στην εξαφανίσουν πριν ακόμα προλάβεις να το πάρεις χαμπάρι. Στο κάτω κάτω από πολύ νωρίς η κυρία Ρεπούστη (νομίζω έτσι την λέγανε), φρόντισε στην ώρα της να ρίξει το δηλητήριο και στην αλλοίωση της παιδείας, οπότε και εκεί το θέμα κοντολογίς έχει προβλεφθεί περί εθνικού αφανισμού. Άρα με αυτήν την λογική το αποτέλεσμα μάλλον αποβαίνει ''ασφαλές''. 


Τώρα θα αναρωτηθεί κάνεις. Εσύ που την είδες την λογική;  Εγώ λοιπόν την είδα, εσείς δεν την βλέπετε. Όλα αυτά που βιώνουμε είναι η λογική του σήμερα και του αύριο. Γιατί αν δεν επικρατούσε αυτή η λογική τώρα δεν θα διαβάζατε αυτά που γράφω, αλλά ακριβώς τα αντίθετα. Αλλά αυτά όχι σε αυτήν την ζωή, αλλά στην άλλη. Τώρα αν δεν υπάρχει άλλη, τί να κάνουμε; υπάρχει και η εναλλακτική λύση. Μια ωραία αυτοκτονία χωρίς τυμπανοκρουσίες και κυρίως χωρίς τύψεις, γιατί ό,τι τραβάει το κορμί τα φταίει το κεφάλι λέει μια παροιμία (αστειεύομαι προφανώς). 



Πιστεύω ότι η λέξη πατριωτισμός είναι πλέον καιρός να αποτραβηχτεί για οριστική απόσυρση, να ταφεί στο νεκροταφείο της λήθης μιας και πλέον δεν έχει ανάγκη χρήσεως. Αυτό άλλωστε το έχουν φροντίσει άλλοι λαοί για λογαριασμό μας που δεν έχουν ως όραμα την εξαφάνιση τους από προσώπου γης. Οπότε με όλα αυτά νομίζω κλείσαμε όλα τα ιστορικά μας τοκοχρεολύσια και βαδίζουμε πλέον ακηδεμόνευτοι και ανεξάρτητοι στην λεωφόρο της αφάνειας, και της διαγραφής από τον χάρτη των Εθνών. Zήτω το τίποτα του αύριο.








    Χρίστος Γ. Γιαννόπουλος