ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ''ΑΝΑΡΧΙΑ'' (ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΚΩΜΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΗ)

Σημ. Μ. Ιωαννίδη: Στην Ελλάδα των μνημονίων, της κρίσης, και τώρα και της μεγάλης καπιταλιστικής επανεκκινήσεως!

Γράφει ο Συναγωνιστής Γιάννης:

Δεν θα ήταν άσχημα καθόλου να ψαχτούν προς αυτήν την κατεύθυνση οι ηλιοφώτιστοι κυβερνήτες μας. Πού ξέρεις; καμμιά φορά στα απλά και τα ασήμαντα κρύβεται η επιτυχία και μάλιστα όταν αφορά τις τύχες ενός ολοκλήρου λαού.

Πάμε λοιπόν να κάνουμε μια ανασκολόπιση και όχι ανασκόπηση των πραγμάτων κάτω από το πρίσμα της Ελληνικής ψυχοσύνθεσης γιατί εκεί πέφτει όλη η βαρύνουσα σημασία της σημερινής διατριβής μας. Σαν αφορμή αρπάζω το γεγονός ότι εγώ σήμερα πρωί πρωί καβαλάω το μηχανάκι μου και πάω στην λαϊκή, ή θα μπορούσα να πήγαινα σε άλλη δουλειά. Το πήρα λοιπόν δίχως δίπλωμα και τα τοιαύτα χωρίς κράνος και βούρ στον πατσά και όποιον πάρει ο Χαρούλης!

 

Στον δρόμο λοιπόν σκεπτόμουνα τι ωραία που είναι να μην υπάρχει αστυνομία να σε σταματήσει για κανέναν έλεγχο!  Έτσι όμως στην λαϊκή που θα πάω και θα αφήσω τα δέκα φράγκα μου κινείται χρήμα που κοντολογίς σημαίνει οικονομική ανάκαμψη, και νέες θέσεις εργασίας.

 

Κεφάλαιο Βού! Ο μανάβης που πήρα τις πατάτες και ο άλλος με τις κάλτσες και τα σώβρακα δεν μου έκοψαν αποδείξεις έτσι και αυτοί με αυτό το σύστημα θα μαζέψουν δυο ψωροδεκάρες να φτιάξουν λίγο την κουζίνα τους που είδη έχουν αρχίσει να φαίνονται τα τούβλα εκεί που έχουν πέσει οι σοβάδες. Στην επιστροφή μου σκάει το λάστιχο από το μηχανάκι και τρεχάλα στο βουλκανιζατέρ, εκεί μου λέει ο μάστορης, ότι θέλω καινούριο λάστιχο γιατί αυτό το είχε πολυδουλέψει ο Νώε, τότε που του είχε χαλάσει η κιβωτός και του το είχα δανείσει. Έχει λέει κάτι φτηνά λάστιχα λαθραία από την Κίνα: Δεν ρώτησα αν είναι της Κ.Ο.Σ.Κ.Ο γιατί από τέτοια δεν σκαμπάζω. Εντάξει του λέω βάλε μου ένα από εκείνα γιατί παθιάζομαι να γίνω και εγώ ένας αξιοπρεπής ''άναρχος''. Αφού λοιπόν τέλειωσα με το μηχανάκι το ξανακαβάλαω και ντουγρού για το σπίτι.

Λίγο παρακάτω καθώς προχωρούσα στην κατηφόρα σβηστός ένεκα οικονομίας βλέπω μια γριούλα έξω στο πεζοδρόμιο με το σάρωθρο να μαζεύει τα σκουπίδια που κάτι νομοταγείς συμπολίτες μας είχαν αποθέσει από εχθές. Είχα να δω, μα την Παναγία πολλά χρόνια στα μάτια μου τέτοια εικόνα, ίσως και σαράντα χρόνια, μου έκανε τέτοια εντύπωση που σταμάτησα και την ρώτησα πως της ήρθε η όρεξη πρωί-πρωί να σαρώνει το πεζοδρόμιο. Και μου λέει ότι προχθές ήταν πεταμένες κάτι μπανανόφλουδες και γλύστρισε ένας πεζός γεράκος που περπατούσε και σήμερα του έχουν τα τριήμερα ή επειδή δεν θυμάμαι καλά ίσως του έχουν του κώλου τα εννιάμερα.

Άλλοι πεινάνε και άλλοι γελάνε!

Αφού μου λύθηκε η απορία συνεχίζω τον δρόμο μου για το σπίτι και σαν φτάνω τί βλέπω; ο κλητήρας χτυπούσε το κουδούνι μου. Μου ήρθε το αίμα στο κεφάλι.. Πριν προλάβει να μου πει καλημέρα αφού ήμουν σίγουρος ότι αστυνομία δεν υπήρχε τον προλαβαίνω εγώ και με συνοπτικές διαδικασίες τον στέλνω για αναψυχή στο νοσοκομείο. Ευτυχώς δεν είχε καεί από τις πυρκαγιές που κάτι μέρες πριν είχαν βάλει κάτι φιλόδοξοι Νέρωνες. 

Και εγώ στο αναψυκτήριο ξέρετε εκεί που το φυλάνε και ένστολοι, κι έτσι πίσω από τα κάγκελα αναπνέω τον αέρα της ελευθερίας, και ευχαριστώ αυτούς που με κατέδωσαν, τους θεωρώ ευεργέτες μου. Καταλάβατε τώρα γιατί η ''αναρχία'' έχει τα καλά της αλλά έχει και τα κακά της. Άλλωστε παλιά ιστορία του Ελληνικού μεγαλείου: ΟΥΔΕΝ ΚΑΛΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΚΟΥ. Το έγραψα λίγο ανάποδα… δηλαδή, κάπως αρχικά νομίζω μπήκατε στο νόημα δεν χρειάζεται να επεκταθώ άλλο. Πρόοδος μόνο μέσα από την ''αναρχία'', αποκλειστικά για τον Έλληνα. Άστα να πάνε στο διάολο.  

Γιάννης