Είναι να απορεί κανείς για τα όσα ζει, βλέπει και κυρίως ακούει αυτές τις ένδοξες μέρες τις γεμάτες υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια, και να εξακολουθεί να νοιώθει νηστικός από ψέμματα υποσχέσεις, και φανταστικές επιτυχίες στους διεθνείς οργανισμούς της απολυτής εκμετάλλευσης εις βάρος μας. Δεν είναι δα!
Και λίγο πράγμα να μην θεωρείται επιτυχία, ότι μετά από πολλά παρακάλια μηνών καταφέραμε και πήραμε λίγα ψίχουλα δάνειο από τους Ευρωλιγόυριδες για να την βγάλουμε κι΄ εφέτος. Είναι να μη καμαρώνεις. Ότι αναγνωρίζεσαι διεθνώς σαν ζήτουλας και χαίρεις της αποδοχής όλων των διεθνών μαφιόζων εκμεταλλευτών. Αλίμονο τότε τι αρχηγός κράτους είσαι χωρίς διεθνή αναγνώριση. Το πιο ωραίο όμως είναι ότι αν δώσει κάποιος βάση τι ακριβώς συμβαίνει τότε αρχίζουν τα ερωτηματικά τα οποία είναι τα μόνα που δεν έχουν απαντήσεις. Δηλαδή αφού δεν έχουν να δείξουν επί της ουσίας τίποτα, αρχίζουν έναν μακρόσυρτο διάλογο χωρίς κανενός είδους συνοχή κι ουσία, και αφού κάποτε τελειώσουν τις παρλαπίπες, καταχειροκροτούμενοι από τους ανύπαρχτους υποστηρικτές τους καμαρώνουν φεύγοντας ότι σήμερα καλά τα κατάφεραν πάλι και χόρτασαν με ψέμα και παραπληροφόρηση τον αδαή λαουτζίκο. Αυτοί νομίζουν ότι ο λαός μπορεί να χορτάσει με ό,τι σκουπίδια κι αν του δόσεις να φάει, φτάνει να την τυλώσει όπως λένε και στα χωρία. Αυτός από την πλευρά του καλά τα λέει, αλλά εμένα δεν με αντιπροσωπεύει ούτε μου αρμόζει ο ραγιαδισμός ούτε παλαιότερα ούτε τώρα.
Τώρα όσο για τις αφηρημένες και ακαταλαβίστικες έννοιες και ομιλίες, άμα θέλουν οι Έλληνες ας μάθουν καλά Ελληνικά, για να μπορούν να καταλαβαίνουν πόσο αρκούντως τους κοροϊδεύουν και τους βαρυστομαχιάζουν οι φωστήρες της πλάνης. Και ότι η βαρυστομαχιά με αέρα κοπανιστό κάνει κακό στην υγεία, για πολλούς και διάφορους λόγους. Και πάνω απ' όλα η προσωπική αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη από όποιον τυχάρπαστο. Αυτά για σας που θέλετε να είστε ο εαυτός σας. Ποτέ μην καμαρώνετε όταν ζητάτε δανεικά, και ούτε όταν τους τα τρώτε, γιατί αυτό δείχνει ότι δεν είστε από τζάκι. Το πολύ πολύ να κόψετε λίγο πιο χαμηλά την μύτη σας. Άιντε χαϊβάνια της μεταμοντέρνας εποχής.
Σημείωσις (Μ.Ιωαννίδη)
Η τελευταία φωτογραφία είναι εν έτει 2020 (καλοκαιριού) και απεικονίζει την αναμονή νεοραγιάδων -ή απλώς ραγιάδων όπου ορθώς στηλιτεύει επί του άρθρου του ο αγαπητός Συναγωνιστής- περί της αναμονής των, περί της εισόδου των εν των χαμαιτυπείων -τσιγγανικής φύσεως-, κατά κόσμον: <<μπουζουκιών>>. Το αξιοσημείωτο είναι πως οι εν λόγω ραγιάδες ανέμεναν ώρες ολόκληρες και υπό τη σκέπη του θερμού φωτός του Ηλίου, ως μέτρο περιορισμού της <<φονικότατης πανδημίας>> -παρομοίας μετά αυτής του 1918, Ισπανικής Γρίπης. Θα μπορούσα να γράψω πολλά, απλώς θα τελειώσω την παρούσα σημείωσις με το εξής ''ρητορικό'' ερώτημα: Έχει άραγε πάτο η χαβούζα εν την οποία εβυθιζόμεθα;