Έτυχε και παρακολουθούσα ένα βίντεο στο ίντερνετ με κάποιες αναφορές αρχαίου Ελληνιστικού περιεχομένου, και μου γεννήθηκε η επιθυμία να ξεφύγω από τον λήθαργο και να ανασαλέψω λίγο τα τεμπέλικα χαΐρια του πνευματικού μου αποθέματος έτσι για να δώσω λίγο ζωντάνια στο ξεχασμένο <<είναι μου.>> .
Θα
μου πεις τώρα, δεν είχες τίποτε άλλο καλύτερο να κάνεις; Εδώ ακριβώς είναι που αρχίζει
το μαράζι να μου τρώει τα τζιέρια. Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα υπήρχε τίποτε σπουδαιότερο από το να αρχίσω να ενοχλώ την γραμματεία την δική μου, που
όλοι σχεδόν την έχουν παραμελήσει σαν την πιο άσχημη γεροντοκόρη. Δεν ξέρω άλλον λαό που να έχει τέτοια πνευματικά διαμάντια παγκόσμιας ακτινοβολίας και αυτός
να στέκεται θεότυφλος μπροστά τους.
Μπράβο σε αυτούς που τα κατάφεραν να μας κάνουν τυφλούς, και υπάρχει ακόμα
ένα μπράβο στην γωνιά κρυμμένο, για τους επόμενους που θα έρθουν όταν οι καιροί
το επιτρέψουν και από την αρχή θα ξαναλιώσουν τον πάγο της αμάθειας και της αδιαφορίας
για να ξαναγίνει η γραμματεία μας, παγκόσμια σκέψη και φωτοδότης του αιωνίου πνεύματος.
Τουλάχιστον στον Έλληνα δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία του μακροχρόνιοι πνευματικοί
παγετώνες..
Γ.