Στο προηγούμενο άρθρο μου έκανα μνεία
αναφοράς περί του αγρίως κανιβαλικά δολοφονημένου Τάσου Ισαάκ –στις 11
Αυγούστου του 1996. Τον ίδιο μήνα της δολοφονίας του Τάσου ο ‘’τουρκικός πολιτισμός’’
-με τα τόσα πολιτισμικά επιτεύγματα όπως αυτά των: Τζένκινς Χαν, Αττίλα Ούνου, Tαμερλάνου και διαφόρων άλλων ‘’λαμπρών εκπολιτιστών’’ εκ των
Μογγολικών Στεπών- θριαμβεύει και πάλι!
Έτσι λοιπόν στις 14 Αυγούστου κατά τη
λήξη της κηδείας του Τάσου Ισαάκ οι παρευρισκόμενοι κατευθυνθήκαν προς την
<<Πράσινη Γραμμή>> ένεκα της επιθυμίας τους για διαμαρτυρία τόσο περί
της τουρκομογγολικής κατοχής, ωστόσο δε και περί της κανιβαλικής εξοντώσεως προ
ολίγων ημερών του Τάσου Ισαάκ. Κατά την άφιξή των Ελλήνων, ορδές ζουγκλότουρκων
-προερχόμενες απευθείας από τις πιο βαθιές ζούγκλες- οπλισμένες με καδρόνια,
σιδερολοστούς, μαχαίρια, τσεκούρια και άλλα ‘’μέσα’’ ‘’τουρκικού πολιτισμού’’ επετέθησαν κατά των διαμαρτυρομένων
υπό της πλήρους καλύψεως και ανοχής το <<κυανόκρανων>> -υποτίθεται ουδετέρων
στρατιωτών του <<Ο.Η.Ε.>>.
Αντικρίζοντας την κατάσταση αυτήν ο Σολωμός
Σολομού ορμά στη <<Νεκρή Ζώνη>> –αιφνιδιάζοντας άπαντες: τούρκους στρατιώτες αλλά
και του <<Ο.Η.Ε.>>- προσπαθώντας να κατεβάσει το σύμβολο των τουρκοτυρράνων.
Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας του, ένοπλος απόγονος του <<Αττίλα 1>>
και 2 <<ανοίγει πυρ>> θανατώνοντας το γενναίο Παλικάρι.
Σύμβολα Ηρωισμού και Θυσίας, ο Τάσος Ισαάκ
και ο Σολωμός Σολωμού παραμένουν για πάντα στις καρδίας των Ελλήνων θυμίζοντας
πως δεν υπάρχει περιθώριο συζητήσεως μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, παρά μόνον
πεδίο μάχης!
<<…Οι Τούρκοι είναι θεριά, δεν είναι ανθρώποι.
Για χιλιοστή φορά πάλι σηκώσου!
Το τρισένδοξο θέλει ριζικό σου. Θερια να σφάξῃς που τα θρέφῃ ἡ Εὐρώπη.>>
Λορέντζος Μαβίλης
Ισαάκ,
Σολωμέ, δεν θα σας ξεχνώ ποτέ –Αθάνατοι!
Μάξιμος Ιωαννίδης